Yatrayogi-A Mile Past Halfway

ব্যস্তৰ সাজ জোৰ সলাই মৰমৰ সাঁজ যোৰ পিন্ধি মোৰ ওচৰত আহিবলৈ সময় হব নে তোমাৰ…?

মাজ ৰাতিৰ বুঢ়া জোনাকৰ এটি নুশুনা সাধু শুনোঁ আহা! বাস্তৱ পৃথিৱীৰ সমূলি শেষত নুহোৱা নপুজা এটি

সময়ৰ সোঁতত আজি সকলো সলনি , আপোন বুলি ভবা মানুহ বোৰ আজি অচিনাকি…. কবলগীয়া একো নাই,

এমুঠি জোনাক, একাজলী আদৰ, কিছু অভিমান, শব্দৰ সমাহাৰ, প্ৰেয়সীৰ চকুৰে বিৰিঙা তিৰবিৰ, আধা ফুটা হাঁহি, আৰু

বুঢ়া জোনাকৰ প্ৰাণৰ লগৰী সঁজাৰ চৰাই জনী দেওকা কোবাই কৰে দেওধনী এইয়া তাইৰ মুকুতিৰ ক্ষন। জাকে

তোমাৰ প্ৰেমাস্পদৰ ভাল পোৱাৰ গান, প্ৰেমৰ ভাষা, গূপূত ইতিহাস, জীৱনেইটো হয়! যি নদী হৈ বয়! সেমেকা

তোমাৰ প্ৰেমৰ মহাভিষেক আজি। লাবণ্যৰ সাম্ৰাজ্ঞী, লয়লাসে গজগামিনী। সজাই তুলিছে দৰবাৰ মহাৰাজৰ এই ৰাজভৃত্যই। প্ৰেম চতিয়াইছে

তোমাৰ জীৱন নামৰ কিতাপখনৰ গোটেই অধ্যায়টো হব নোৱাৰিলো… তাতে কি হ'ল: !!! এটি পৃষ্ঠা হোৱাতোৱে মোৰ

তোমাৰ বুকুৰ সন্ধ্য চহৰত পোহৰ বিলোৱা মই এটি জোনাকী পৰুৱা

চকু পানীৰ ভাষা শুনিছা নে তুমি? বৰ ধূনীয়া, সুমধূৰ, ছন্দে ছন্দ মিলোৱা লাৱনী সুৰ। শৰৎৰ পটত

তেন্তে এয়াই সমাপ্তি নেকি! য'ত সপোনবোৰ অদৃশ্য হৈ পৰিছে, অমানিশাৰ দিলচাখনত। সমুখত হেজাৰজন থাকিব পাৰে কিন্তু